بیوگرافی محمدهادی عبدالوهاب
محمدهادی عبدالوهاب خرداد ۱۳۷۳ به دنیا آمد. وقتی هجده سالش میشود، دوربین را برمیدارد و سعی میکند آدمها را تماشا کند. مستند میسازد و جشنواره حقیقت را تجربه میکند. خودش میگوید: «وقتی دیدم کسی تحویلم نمیگیرد، خواستم پا بگذارم توی وادی فیلم. کمی که جلو رفتم، دیدم هیچ داستانی به درد من نمیخورد برای ساختن. شاید هم پیدایش نمیکردم. ۲۳ سالم بود که دست به قلم شدم. قبل از آن با اسم چهار پنج نفر، یکتنه دو سه تا مجله درمیآوردم توی دانشگاه.» اولین داستان کوتاهش را که مینویسد، در جلسهای مورد توجه مجید قیصری قرار میگیرد، توجه نویسنده و منتقد سختگیری مثل مجید قیصری از داستانِ او، امیدوارش میکند به ادامه دادن. بعد از آن یک داستان بلند مینویسد و برای رضا امیرخانی میفرستد، میخواند، نقد و بد بیراه هم بار داستان میکند اما آخرش وقتی مینویسد که «نشان میدهد از تو بیشتر خواهم خواند و نوید روزهای خوب میدهد»، این جمله دوباره او را امیدوار میکند. گل از گلش میشکفت و باز مینویسد. تا این که اولین رمانش در نشر شهرستان ادب چاپ میشود: «متولد زمستان» این قصۀ نویسنده شدن محمدهادی عبدالوهاب است. بعد از «متولد زمستان» در مجموعه داستان گروهی «سیل یام» یکی از داستانهای کوتاهش چاپ میشود و بعد هم تلاشش میرسد به رمان خوشخوانِ «پسر خدا» رمان پسر خدا رمانی امروزی است، با شخصیتها و دغدغههای امروزی؛ اما در میان زندگی روزمرۀ آدمهای رمان سایۀ دیگری هم وجود دارد، سایۀ جنگی دور؛ که اگر چه سالها از آن گذشته و دور است، اما بعد از سالها، سایۀ این جنگ آنچنان رخنه در زندگی شخصیتهای داستان کرده است که گاه به استیصال میرساند آنها را. پسرخدا از انسان میگوید، از سرگشتگی انسان، از ریشه و هویت. سهراب شخصیت اصلی این رمان یکی از کودکان بازمانده جنگ است که در دهه ۹۰ زندگی میکند، گرههای زندگی خودش را دارد و به جستوجوی هویتی است که داستانی پر از چالش پیش روی مخاطب میگذارد. رمان پسر خدا را انتشارات خط مقدم منتشر کرده است.